Saturday, 28 March 2020

வலம் மார்ச் 2020 முழுமையான இதழ்

வலம் மார்ச் 2020  இதழ் :

வலம் மார்ச் 2020 இதழ் படைப்புகளை முழுமையாக இங்கே வாசிக்கலாம்.





அராஜகத்துக்குப் பலியான வடகிழக்கு தில்லி | தேஜஸ்வினி

நாடாளுமன்ற பட்ஜெட் 2020 | ஜெயராமன் ரகுநாதன்

2020 டெல்லி மாநிலத் தேர்தல் முடிவுகள் – கட்சிகள் கற்க வேண்டியது என்ன? | லக்ஷ்மணப் பெருமாள்

சில பயணங்கள் - சில பதிவுகள் 28 | சுப்பு

சைவ மாத இதழ்கள் – 19ம் நுாற்றாண்டின் இறுதி மற்றும் 20ம் நுாற்றாண்டின் தொடக்கம் – ஓர் அறிமுகம்

அந்தமானிலிருந்து கடிதங்கள் | சாவர்க்கர், தமிழில்: VV பாலா

மகாபாரதம் - கேள்விகளும் பதில்களும் | ஹரி கிருஷ்ணன்

விஞ்ஞானப் புதினங்களின் பார்வையில் (தற்போது நிகழ்காலமாகிவிட்ட) எதிர்காலம் |ராம்ஸ்ரீதர்

ஹிந்து முஸ்லிம் பிரச்சினை (1924) பாகம் 11 | லாலா லஜ்பத் ராய், தமிழில்: கிருஷ்ணன் சுப்பிரமணியன்

ஹேமு என்கிற ஹேமசந்திர விக்ரமாதித்யா : வரலாற்றில் மறக்கப்பட்ட மாவீரர் | ஜடாயு



இந்திய வரலாற்றில் மாபெரும் திருப்பங்களை ஏற்படுத்திய போர்கள் என்று சிலவற்றைச் சொன்னால், மூன்று பானிபட் போர்களும் அதில் கட்டாயம் இடம்பெறும். இவற்றின் முடிவுகள் சிறிது மாறியிருந்தாலும் கூட இந்தியாவின் சரித்திரம் திசைமாறியிருந்திருக்கும். இதில், இரண்டாம் பானிபட் போரில் வீழ்ந்த ஹேமு என்ற மகத்தான வீர அரசர் முகலாயப் பேரரசர்கள் மற்றும் அவர்களது படாடோபமான வரலாறுகளுக்கிடையில் சிக்கி, அந்தக் காலகட்டத்தின் ஏராளமான இந்துக்களின் துயரமும் வேதனையும் நிறைந்த வாழ்க்கையைப் போலவே, சாதாரண அடிக்குறிப்பாக மட்டுமே எஞ்சிவிட்டார் என்பது சோகம்.

அது 1500களின் தொடக்கக் காலம். பாரதத்தின் வடக்கு மேற்கு, மத்தியப் பகுதிகள் பெருமளவு இஸ்லாமிய ஆட்சிக்குள் வந்து விட்டிருந்தன. விஜயநகரப் பேரரசின் கீழ் இருந்த தென்னிந்தியா, ராஜபுதனம், ஒரிஸ்ஸா, அஸ்ஸாம் ஆகிய பகுதிகளில் மட்டுமே இந்து ஆட்சியாளர்கள் நிலைபெற்றிருந்தனர். இஸ்லாமியர்களாக மாறிவிட்டிருந்த மத்திய ஆசியாவின் பல்வேறு இனக்குழுக்கள் தங்களுக்கிடையே தொடர்ந்து கடுமையாகப் போரிட்டுக் கொண்டுமிருந்தனர். மத்திய கால இந்தியாவின் பல பெரும்போர்கள் ஆப்கானிய – முகலாய மோதல்களே.

இச்சூழலில் தில்லியை நோக்கிப் படையெடுத்து வந்த தைமூர்-செங்கிஸ்கான் கலப்பு வம்சாவளியைச் சேர்ந்த பாபர் முதலாம் பானிபட் போரில் (1526) ஆஃப்கானியரான இப்ராஹிம் லோடியைத் தோற்கடித்து முகலாய ஆட்சிக்கு அஸ்திவாரமிட்டார். பாபரின் மறைவுக்குப் பிறகு அவரது மகனான ஹுமாயூன் தொய்வடைந்திருந்த நேரத்தில், பீகாரில் இப்ராஹிம் லோடியின் படைப் பிரிவின் தலைவனாக இருந்த ஷேர் கான் சூரி, தில்லியின் மீது படையெடுத்து (1540) முகலாயப் படைகளைத் தோற்கடிக்க, பாபரின் மகன் ஹுமாயூன் ஈரானுக்குத் தப்பியோடினார். சாதாரண ஆப்கானிய விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்த படைத்தலைவனான ஷேர் கான், இவ்வெற்றிக்குப் பின்பு ஷேர் ஷா சூரி என்று தில்லியின் அரசனாக முடிசூட்டிக் கொண்டார்.

இந்தச் சூழலில்தான் ஹேமுவின் வாழ்க்கை வெளிச்சத்துக்கு வரத் தொடங்குகிறது.  அவரது இளமைப் பருவம் குறித்து அதிக விவரங்கள் ஏதும் கிடைக்கவில்லை. தில்லியிலிருந்து 150 கிமீ தொலைவில் ஜெய்ப்பூருக்கு வடக்கே ராஜஸ்தானத்தில் அல்வர் (Alwar) நகரின் Dhansar பகுதியில் வசித்து வந்த ஒரு ஏழ்மையான வணிகக் குடும்பத்தில் (பனியா) அவர் பிறந்திருக்கலாம் என்கிறார் புகழ்பெற்ற வரலாற்றாசிரியர் R.C.மஜூம்தார். ஹேம ராய், பஸந்த் ராய் அல்லது ஹேம சந்திர பார்கவா என்பது அவரது மூலப் பெயராக இருக்கலாம் என்று K.K.பாரத்வாஜ் கருதுகிறார். சிறுவயதிலேயே அவரது குடும்பம் தில்லி நகர்ப் புறத்திற்கு இடம் பெயர்ந்தது. தனது இளமைப் பருவத்தில் அவர் ஹிந்தி, சம்ஸ்கிருதம், பாரசீகம், அரபி பாரசீக மொழிகளில் அடிப்படை தேர்ச்சி உள்ளவராகவும், குதிரை ஏற்றம், மல்யுத்தம் ஆகிய கலைகளைப் பயின்றவராகவும் இருந்தார் என்று கருதப் படுகிறது.




தில்லியின் புறநகர்ப் பகுதியான ரேவாரி (Rewari) என்ற இடத்தில் சந்தையில் பலசரக்கு, காய்கறிகள் பழங்கள் விற்பனை செய்யும் வியாபாரியாக ஷேர் ஷாவின் படைத்தலைவர்களுக்கு அவர் அறிமுகமாகிறார். பீரங்கிகளுக்கு வேண்டிய வேதி உப்பு (saltpetre) தயாரித்துத் தருபவராகவும் அவர் இருந்திருக்கலாம். 1545ல் ஷேர் ஷாவின் மறைவுக்குப் பிறகு அவரது மகன் இஸ்லாம் ஷா அரசராகும் போது, ஹேமு அரசு நிர்வாகத்தின் அபிமானத்தைப் பெற்று பிரதான சந்தைக் கண்காணிப்பாளர் என்ற பதவியை அடைந்து. முக்கியமான ஒற்றராகவும் பணியாற்றுகிறார்.

இஸ்லாமிய அரசில் இந்துக்கள் ஜிஸியா வரி போன்ற கொடும் பொருளாதாரச் சுரண்டல்களுக்கும், பெண்களைக் கவர்ந்து செல்லுதல், அடிமைகளாக்கி விற்றல், கட்டாய மதமாற்றங்கள், கோயில் அழிப்புகள் போன்ற கொடுமைகளுக்கும் தொடர்ந்து உட்படுத்தப்பட்டு வந்தாலும், நடைமுறையில் அரசாட்சி இயங்குவதற்கு இந்துப் போர்க்குடிகள், வணிகர்கள் ஆகியோரின் ஆதரவும் தேவைப்பட்டது. மேலும் எப்போதும் உட்பகைகளாலும் சூழ்ச்சிகளாலும் துரோகங்களாலும் நிறைந்திருந்த தில்லி இஸ்லாமிய அரசில், இந்துக்களையும் இஸ்லாமியர்களையும் பரஸ்பரம் ஒற்றர்களாக வைத்திருப்பது போன்ற யுக்திகளும் புழக்கத்திலிருந்தன என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.

1553ல் இஸ்லாம் ஷாவின் மறைவிற்குப் பின், அவரது 12 வயது மகனான பிரோஸ் ஷாவைக் கொன்றுவிட்டு, மாமன் அடில் ஷா சூரி தில்லியின் அரசராகிறார். ஹேமுவின் அந்தஸ்து மேலும் உயர்ந்து அவர் பிரதம அமைச்சராகவும் (Wazir), பிரதான கண்காணிப்பாளராகவும் ஆகிறார். அடில் ஷா சூரியின் அரசவையில் பணி நியமனங்கள், நீதி வழங்குதல் ஆகியவற்றுக்கான அதிகாரம் அனைத்தும் ஹேமுவிடம் இருந்தது என்று அபுல் ஃபசல் தனது ‘அக்பர் நாமா’வில் குறிப்பிடுகிறார்.

அடில் ஷா சூரியின் அனைத்துப் போர் வெற்றிகளுக்குப் பின்னும் ஹேமுவின் கூர்மையான யுத்த மேதைமையும் வீரமும் இருந்தது. மன்னருக்கு எதிராகப் போர்க்கொடி உயர்த்திய ஆஃப்கானிய கிளர்ச்சியாளர்கள் உட்பட பல்வேறு  எதிரிகளைத் தோற்கடித்து 22 போர்களில் அடில் ஷாவுக்கு வெற்றியைத் தேடித்தந்தார் ஹேமு. அப்படியும் ஷேர் ஷா சூரியின் பேரரசு நான்கு துண்டுகளாக உடைந்து, ஆக்ரா-பீகார் பகுதிகளின் அதிகாரம் மட்டுமே அடில் ஷாவிடம் நீடிக்கிறது. வங்கத்தில் முகமது ஷா சூரி தன்னை சுயமாக மன்னராக பிரகடனம் செய்து கொள்ள அங்கு பெரும்படையுடன் சென்று அவரை ஹேமு முறியடிக்கிறார். வங்கத்தில் படைகளுடன் தங்கி அந்த மாகாணத்தில் நிர்வாக அமைப்பைச் சீரமைத்து வருகிறார்.

இச்சூழலில் தில்லியில் ராணுவ பலம் தளர்ந்த போது, ஈரானில் ஒளிந்திருந்த ஹுமாயூன் தனது படைத்தலைவர் பைராம் கான் தலைமையில் படையெடுத்து வந்து 1555ல் அங்கு ஆண்டு வந்த சிகந்தர் ஷா சூரியைத் தோற்கடித்து தில்லியைக் கைப்பற்றினார். 1556ல் ஹுமாயுன் இறந்தார். அவரது மகனான அக்பர் அப்போது 13 வயது சிறுவன். இந்த சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி தில்லியை நோக்கி தனது படைகளைத் திருப்பிய ஹேமுவை தார்டி பெக் கான் தலைமையிலான முகலாயப் படைகள் துக்ளகாபாத் என்ற இடத்தில் சந்திக்கின்றன.

புகழ்பெற்ற துக்ளகாபாத் போரில் (1556) முகலாயப் படைகளுடன் ஒப்பிடுகையில் ஹேமுவின் படை பெரும் வலிமை கொண்டிருந்தது. அவரது படையில் இந்து வீரர்களும் ஆப்கானியர்களும் ஏறக்குறைய சம அளவில் இருந்தனர். 1000 யானைகள், 50,000 குதிரைகள், 51 கனரக பீரங்கிகள், 500 falconets எனப்படும் மென்ரக பீரங்களிகள் கொண்ட மாபெரும் படை ஹேமு என்ற ஹேமசந்திராவின் தலைமையில் அணிவகுத்து வந்தது என்று இஸ்லாமிய வரலாற்றாசிரியர் பதாயுனி பதிவு செய்கிறார். பீதியுடன் போரிட்ட முகலாயப் படைகளை வென்று தில்லியை ஹேமு கைப்பற்றுகிறார்.

தனது சுயமான வீரத்தாலும் தலைமைப் பண்பாலும் தில்லியை வென்றடுத்த ஹேமு, தன்னை சுதந்திரமான மன்னராகப் பிரகடனம் செய்து கொண்டார். புரானா கிலா எனப்படும் தில்லியின் கோட்டையில் பறந்து கொண்டிருந்த இஸ்லாமியக் கொடியை இறக்கி இந்துக்களின் காவிக் கொடியைப் பறக்க விட்டார். 1556 அக்டோபர் 7 அன்று பாரம்பரிய இந்து முறைப்படி வேத மந்திரங்கள் முழங்க, அந்தணர்கள் ஆசிகூற, புனித தீர்த்தங்களின் நீர்த்திவலைகள் தெறிக்க, வெண்கொற்றக் குடை மேல்விரிய, தில்லியில் அவரது ராஜ்யாபிஷேகம் விமரிசையாக நடைபெற்றது என்று வரலாற்றாசிரியர் ஜதுநாத் சர்கார் தனது நூலில் குறிப்பிடுகிறார். ஆப்கானிய சர்தார்களும், இந்து சேனாபதிகளும் அருகருகே நின்று தங்கள் மாமன்னராக அவரைப் பிரகடனம் செய்து வாழ்த்தினர். பிருத்விராஜனுக்குப் பிறகு 350ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு இந்து மன்னர் தில்லியின் அரியணையில் ஏறிய மகத்தான தருணம் அது. அதற்கு ஏற்ற வகையில் ‘சம்ராட் ஹேமசந்திர விக்ரமாதித்யா’ என்ற பட்டப் பெயரையும் அவர் ஏற்றார். அப்பெயரில் நாணயங்களையும் உடனடியாக ஆணை பிறப்பித்து வெளியிட்டார். மிகச்சிறந்த நிர்வாக அனுபவம் கொண்டிருந்த ஹேமு, சீரழிந்திருந்த நிர்வாக அமைப்புகளை உடனடியாக சீரமைக்கும் பணிகளில் இறங்கினார். ஆப்கானிய சர்தார்களுக்கும் இந்து படைத்தலைவர்களுக்கும் பாரபட்சமின்றி வெகுமதிகளை வழங்கினார்.

துக்ளகாபாத் போரின் தோல்வியினால் பெரிதும் மனம் தளர்ந்திருந்த முகலாயப் படைத்தலைவரும் அக்பரின் பாதுகாவலருமான பைராம் கான், ஹேமுவின் இந்த வெற்றியைக் கண்டு மேலும் பீதியடைந்தார். உடனடியாக, எஞ்சியிருந்த முகலாயப் படைகள் திரண்டு 1556 நவம்பர் 5ம் நாள் பானிபட்டில் ஹேமுவின் பெரும் படைகளை எதிர்கொண்டன. மீண்டும் முகலாயர்களின் தோல்விக்கான சாத்தியங்களே அதிகம் என்ற நிலை இருந்த இப்போரில் எச்சரிக்கையுடன் அக்பரும் பைராம் கானும் போர்க்களத்திலிருந்து 8 மைல் தூரத்திலுள்ள தளவாடத்திலேயே தங்கி விட்டனர். அலி குலி கான் ஷைபானி உள்ளிட்ட நான்கு படைத்தலைவர்கள் முகலாயப் படைகளை நடத்திச் சென்றனர். எதிர்த்தரப்பில், ஹவாய் என்ற புகழ்பெற்ற யானை மீதேறி ஹேமசந்திரா தானே தனது படைகளை நடத்தினார். இடப்புறம் அவரது சகோதரி மகன் ரமையா, வலப்புறம் ஷாதி கான் கக்கார் ஆகியோர் படைத்தலைவர்களாக வந்தனர். போர் தொடக்கத்திலிருந்தே ஹேமுவின் படைகளுக்கே வெற்றி கிடைத்துக் கொண்டிருந்தது. முகலாயப் படைகளையும் இரு பக்கப் பிரிவுகளையும் சேதமடையச் செய்து மையத்தை நொறுக்குவதற்காக ஹேமுவின் படை முன்னேறிக் கொண்டிருந்தது.

வெற்றி மயிரிழையில் இருக்கும் தருணத்தில் முகலாயர் படையிலிருந்து பறந்து வந்த அம்பு ஹேமுவில் இடது கண்ணில் தைத்து விட, அவர் உடனே நினைவிழந்தார். இது ஹேமுவின் படைகளிடையே உடனடியாகப் பெரும் கலக்கத்தையும் நிலைகுலைவையும் உண்டாக்கியது. படைகளின் வியூகம் குலைந்தது. ஹேமுவின் படைவீரர்கள் போரிடுவதை விட்டு தப்பியோடத் தொடங்கினர். முகலாயப் படை இதைப் பயன்படுத்தி முன்னேறி பெரும் அழிவை நிகழ்த்தியது. ஹேமுவின் படைவீரர்கள் சுமார் 5000 பேர் கொல்லப்பட்டனர். தோல்வியே கண்டறியாத வீரர் என்று புகழ்பெற்றிருந்த ஹேமு தனது வாழ்வில் முதலும் கடைசியுமாகத் தோற்றார்.  

காயம் பட்டு நினைவிழ்ந்திருந்த ஹேமுவைத் தாங்கிச் சென்ற யானையை முகலாயப் படை சிறைப்பிடித்து அக்பரும் பைராம் கானும் தங்கியிருந்த கூடாரத்துக்கு எடுத்துச் சென்றது. இறந்து கொண்டிருந்த ஹேமுவின் தலையை வாளால் வெட்டிக் கொன்று காஜி (காஃபிர்களைக் கொன்றவன்) என்ற புகழ்மிக்க பட்டத்தை அடையுமாறு பைராம் கான் ஆணையிட, 13 வயதான அக்பர் அதை அப்படியே ஏற்று நிறைவேற்றினார். ஹேமுவின் கொய்யப் பட்ட தலை வெற்றிச்சின்னமாக காபூலுக்கு அனுப்பப்பட்டது. அவரது சிதைந்த உடல் தில்லிக் கோட்டையின் ஒரு வாயிலில் தொங்கவிடப்பட்டது. இப்போரில் கொல்லப்பட்ட காஃபிர்களின் தலைகளைக் கொய்து அதனை மீனார் (ஊசிக் கோபுரம்) ஆகக் கட்டினார் அக்பர். இந்த செய்திகள் அனைத்தையும் அபுல் ஃபசல் தனது அக்பர் நாமாவில் பதிவு செய்கிறார். அக்பர் தலைகளை வைத்துக் கோபுரம் கட்டும் முகலாய பாணி ஓவியமும் நூலின் பிரதிகளில் வரையப்பட்டுள்ளது.

 

இத்தகைய கொடூரம் வாய்ந்த அக்பரைத்தான் நேருவிய-மார்க்சிய வரலாற்றாசிரியர்கள் பொய்களை அள்ளி வீசி அமைதியை விரும்பிய பேரரசர் என்பது போல சித்தரித்துள்ளனர்.

ராஜஸ்தானில் அல்வர் நகருக்கருகில் Machari என்ற கிராமத்தில் வாழ்ந்த ஹேமுவின் குடும்பத்தினரையும் முகலாயப் படைகள் வேட்டையாடினர். 80 வயதான ஹேமுவின் தந்தை இஸ்லாமுக்கு மதம் மாறும்படி கட்டாயப் படுத்தப்பட்டார். அதை மறுக்கவே, உடனடியாகக் கொல்லப்பட்டார். ஹேமுவின் மனைவி, குழந்தைகள் எங்கோ தப்பித்து ஓடிப் பிழைத்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

ஹேமுவின் மறைவிற்குப் பின் அடில் ஷா சூரியும் அதிக நாள் வாழவில்லை. 1557ல் வங்கத்தில் ஹேமுவால் முறியடிக்கப் பட்ட முகமது ஷா சூரியின் மகன் கிஸ்ர் கானால் கொல்லப்பட்டார்.

இவ்வாறாக ஹேமுவின் சகாப்தம் முடிவுக்கு வந்தது. ஒளிவீசும் சூரியன் போல எழுந்து வந்த மாவீரன் மின்னல் போல மறைந்து விட்டான். இதற்குப் பிறகு 1709ல் அவுரங்கசீப் இறந்த பின்பு, 1737ல் தான் பேஷ்வாவின் மராட்டியப் படைகளின் வெற்றி முழக்கத்துடன் இந்து அரசதிகாரம் தில்லியில் மீண்டும் தலையெடுக்க முடிந்தது. 

மிக எளிய பின்னணியிலிருந்து எழுந்து வந்து மாபெரும் சாதனைகளை நிகழ்த்திய ஹேமுவின் வீரமும் பண்புகளும் அவரது எதிரிகளாலும் கூடப் புகழப்பட்டன. பதாயுனி (The Muntakhabu-rūkh), அபுல் ஃபசல் (அக்பர் நாமா), நிஜாமுதீன் அகமது (Tabaqat-i-Akbari), அஹ்மத் யாத்கார் (Tārikh-i-Salātin-i-Afghāniyah), அப்துல்லா (Táríkh-i Dáúdí) ஆகிய இஸ்லாமிய வரலாற்றாசிரியர்களின் பதிவுகளில் ஹேமுவைப் பற்றிய குறிப்புகள் வெறுப்பும், அசூயையும் அதே சமயம் பொறாமையும் வன்மமும் கலந்த மதிப்புடனும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. ஆனால் நவீன காலகட்டத்திய வரலாற்றாசிரியர்களான V.A.ஸ்மித், Sri Wolsey Haig, ஜதுநாத் சர்கார், R.C.மஜும்தார் ஆகியோர் ஹேமுவின் எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் உள்ளவாறே பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஒரு மாதம் கூட தில்லியின் அரியணையில் அமர்ந்து அரசு செய்யாவிட்டாலும் கூட, ஹேமசந்திர விக்ரமாதித்யனின் புகழ்மிக்க வாழ்வு இந்துக்களின் நெஞ்சில் நீங்காது நிலைபெற்று விட்டது. அச்சு ஓவியங்கள் வரத் தொடங்கியபோது 1910களில் அவரது ராஜதர்பார் ஓவியமாக வரையப்பட்டு வீடுகளில் வைக்கப்பட்டது.
  
தற்போது, ஹரியானாவில் பானிபட்டில் உள்ள அருங்காட்சியகத்தின் வாயிலை ஹேமசந்திரரின் சிலை அலங்கரிக்கிறது.



அருங்காட்சியகத்தின் உள்ளே அக்பர் கட்டிய ‘தலை கோபுரம் ஓவியமும் உள்ளது.

வரலாற்றின் கசப்புணர்வுகளை ஒரு நவீன சமுதாயம் கற்று, மறந்து முன்செல்லலாம். ஆனால் வரலாறு அளிக்கும் முக்கியமான பாடங்களையும், மகத்தான உத்வேகங்களையும் நாம் ஒரு போதும் மறந்துவிடக் கூடாது.

வீரரை வீரர்கள் போற்றுவர். ஹேமுவின் புனித நினைவை நாம் போற்றுவோம்.  




அராஜகத்துக்குப் பலியான வடகிழக்கு தில்லி | தேஜஸ்வினி




வடகிழக்கு தில்லி கலவரங்களில் 42 பேர் பலியாகியுள்ளனர். வழக்கம்போல், இந்து அமைப்புகளே இதற்கு முழுமுதற் காரணம் என்று ஊடகங்கள் வர்ணிக்கத் தொடங்கி, பழிபோடுவதில் உச்சத்தைத் தொட்டுள்ளனர்.

கலவரக் கதை, பா... உறுப்பினர் கபில் மிஸ்ராவில் இருந்தே தொடங்கப்படுகிறது. ‘அமெரிக்க அதிபர் கிளம்பும்வரைதான் காத்திருப்பேன், நீங்களாகக் கலைந்து போகாவிட்டால், நாங்கள் கூட்டத்தைக் கலைத்துவிடுவோம்என்று அவர் ஷாகீன்பாக் போராட்டக்காரர்களைப் பார்த்துத் தெரிவித்ததே, வடகிழக்கு தில்லி பகுதியான ஜாஃப்ராபாத்தில் கலவரம் தொடங்கக் காரணம் என்ற வர்ணனை சுவாரசியமாக முன்வைக்கப்படுகிறது.

இது நடப்பது பிப்ரவரி 23 ஆம் தேதி.

ஆனால், அதற்கு முன்பே, ஜாஃப்ராபாத்தில் உள்ள மெட்ரோ ரயில் நிலையத்துக்கு அருகில் இஸ்லாமியப் பெண்கள் திரளத் தொடங்கிவிட்டார்கள். 22ஆம் தேதி, இஸ்லாமியர்கள் நிறைந்த சாந்த்பாக் பகுதியில் இருந்து ராஜ்காட்டுக்கு பேரணி செல்ல அனுமதி கோரப்பட்டது. போலீஸ் அனுமதி தர மறுத்துவிட்டது. ஆனால், இஸ்லாமிய பெண்கள் திரண்டு, நடக்கத் தொடங்குகிறார்கள். ராஜ்காட்டுக்குத்தான் போகிறார்கள் என்று நினைத்த போலீஸுக்கு ஏமாற்றமே ஏற்பட்டது. அவர்கள் மெட்ரோ ரயில் நிலையத்தின் அருகே உட்கார்ந்துவிட்டார்கள். இது ஒரு பிரதான சாலை. சீலம்பூர், மெளஜ்பூர் முதல் யமுனா விஹார் வரை இணைக்கக்கூடிய சாலை 66 என்று இதற்குப் பெயர். இங்கே, சாலையை மறித்து உட்கார்ந்ததில், போக்குவரத்து பாதிப்பு தொடங்கியது. அன்று இரவு வரை யாரும் இதை இடைஞ்சல் என்பதற்கு மேல் பெரிய விஷயமாகக் கருதவில்லை.

ஆனால், 23ஆம் தேதி இரவில் இருந்து இதே பகுதியில் இரண்டு விஷயங்கள் நடைபெறத் தொடங்கின. முதலில், ஜாஃப்ராபாத் மெட்ரோ ரயில் நிலையத்தின் அருகே அமர்ந்தவர்களின் எண்ணிக்கை படிப்படியாக உயரத் தொடங்கியது. இரண்டு, கபில் மிஸ்ராவின் பேச்சு வீடியோ இந்தப் பகுதியில் அதிகம் வலம்வரத் தொடங்கியது. மேலும், அதற்குச் சில நாட்களுக்கு முன்பு, கர்நாடகத்தில் வாரிஸ் பதான் பேசிய மற்றொரு வீடியோவும் இவர்களிடையே புழங்கத் தொடங்கியது.

கபில் மிஸ்ரா வீடியோ பேச்சு வலம் வரத் தொடங்கியவுடன், மெளஜ்பூர் பகுதியில் சின்னச் சின்னதாக மோதல்கள் எழுந்தன. பிப்ரவரி 23 மாலை 5 மணிக்குத் தொடங்கிய மோதல்கள், 24 காலை முழுவீச்சை எட்டியது. வடகிழக்கு தில்லி முழுவதும் கலவர பூமியானது.

இந்தக் கட்டுரை எழுதும்போது, கலவரம் முற்றிலும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு மூன்று நாட்கள் ஆகிவிட்டன. அமைதி திரும்பியுள்ளது. வடகிழக்கு தில்லியின் பல பகுதிகளில், கடைகள் திறக்கப்பட்டுள்ளன.

ஆனால், கலவரம் நடந்த மூன்று நாட்கள் மற்றும் அதற்குப் பிறகான ஊடக வர்ணனைகளில், பல உண்மைகள் மறைக்கப்பட்டுள்ளன. இதை எடுத்துச் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொன்றாகப் பார்ப்போம்.

1. ஊடகங்களிலும் சமூக வலைத்தளங்களிலும் வளைய வரும் வீடியோக்கள் பெரும்பாலும் இந்து தரப்பில் இருந்தே எடுக்கப்பட்டவை. அதாவது, போலீஸும் ஊடகக் காரர்களும் இந்து தரப்பு மக்கள் மத்தியில் சுலபமாக இறங்கிக் கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டுவர முடிந்தது. ஆனால், இஸ்லாமியர் ஏராளமாக வாழும் பகுதிகளில் எடுக்கப்பட்ட வீடியோக்கள் எதுவும் அவ்வளவு விரைவாகப் பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வரவே இல்லை. அவையெல்லாம் கடந்த ஒன்றிரண்டு நாட்களாகத் தான் லேசாகத் தெரியத் தொடங்கியுள்ளன. ஒரு குறிப்பிட்ட வீடியோவில், இஸ்லாமியப் பெண்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ரூ. 500 தாள் கொடுக்கப்படுவது தெரிகிறது. இன்னொரு வீடியோவில், குறிப்பிட்ட நபர் ஒருவர் இஸ்லாமிய கூட்டத்தினரால் அடித்துக்கப்படுவது தெரிகிறது. கலவரம் தொடங்கிய பிறகு, இஸ்லாமியத் தரப்பினர் வாழும் பகுதிகளில், போலீஸாரால் கூடப் போகமுடியவில்லை. என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை என்பதுதான் இதன் அர்த்தம்.

2. ஜாஃப்ராபாத்தில் இஸ்லாமிய பெண்களின் திரட்டலுக்கு யார் காரணம்? மூன்று முக்கியமான அமைப்புகள் இதன் பின்னே செயற்பட்டுள்ளன. இவர்கள் தான் ஷாகீன்பாக் போராட்டத்துக்கும் பின்னணியில் இருந்து வேலை செய்தவர்கள்.

3. முதலாவது வருவது, இடதுசாரி பெண்கள் அமைப்பானபிஞ்ரா தோட்’ (PinjraTod). இவர்கள் தான் ஜாஃப்ராபாத்தில் இஸ்லாமியப் பெண்களை கூட்டிக்கொண்டு வந்தவர்கள். இடதுசாரி தீவிரவாத அமைப்பான பிஞ்ரா தோட், கமுக்கமாக வேலை செய்பவர்கள். இந்தியாவெங்கும் இதுபோன்ற மா.லெ. இயக்கத்தினர் இப்படிப்பட்ட குயுக்தியோடு செயல்படுபவர்கள்.




தமிழகத்தில், எஸ்.வி.சேகர் வீட்டின் முன்பு, அவரது பேச்சுக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து ஒரு கூட்டம் கோஷம் போடச் சென்றது. பல பெண் பத்திரிகையாளர்களும் இடம்பெற்றிருந்தார்கள். அவர்களிடையே புகுந்திருந்த மா.லெ. கும்பல், சட்டென வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக்கொண்டது. எஸ்.வி.சேகர் வீட்டின் மீது கல்லெறிந்து தாக்குதல் தொடங்கியது. உண்மையில் பல பத்திரிகையாளப் பெண்களுக்கும் இவர்களுக்கும் சம்பந்தமே இல்லை. வழக்கு போடப்பட்டபோது, அப்பாவிப் பெண்கள் இதனால் பாதிப்படைந்தனர்.

அதேபோல்தான் வடகிழக்கு தில்லியிலும் நடந்துள்ளது. இஸ்லாமியப் பெண்களைத் தெருவுக்குக் கூட்டிக்கொண்டு வந்தபிஞ்ரா தோட்டின் உண்மை முகத்தை முதன்முதலில் ஒரு டிவீட் தான் போட்டு உடைத்தது. ஓவியாஸ் சுல்தான் கான் என்பவர் எழுதியுள்ள டிவீட்டைப் படியுங்கள்:




மேட்டுக்குடி சிவில் சமூகங்கள் மற்றும் பிஞ்ரா தோட் போன்ற குழுக்களின் கற்பனைகளுக்காக, சீலம்பூர் மற்றும் டிரான்ஸ் யமுனா பகுதி மக்களாகிய நாங்கள்தான் பெரும் சிரமத்தில் தள்ளப்பட்டு இருக்கிறோம். இந்தப் பகுதியினர் அனைவரும் கவலைப்படுகின்றனர். எங்கும் பேரச்சம் நிலவுகிறது. அவர்கள் எல்லா இடங்களிலும் வன்முறையைக் கட்டவிழுத்துவிடுகின்றனர். இன்று, ஜாஃப்ராபாத் பிரதான சாலையை மறித்துவிட்டார்கள்.
 1992, 2006 கலவரங்களின் பாதிப்புகளும் சமீபத்தில் மத்திய அரசு நிகழ்த்திய வன்முறையின் சுவடுகளும் இன்னும் எங்கள் பகுதியினரிடையே உண்டு. அப்போதெல்லாம் இவர்கள் யாரும் எங்களுக்கு பக்கபலமாக நிற்கவில்லை.
 மிக மோசமான பொறுப்பற்ற நடத்தை இது.
 ஒரு சில உள்ளூர்ப் பெண்கள், சாலை மறியல் செய்ய மறுத்தபோது, பிஞ்ரா தோட் தலைவர்கள் சொன்னார்கள்:
 நாங்கள் போர்க்கோலம் பூண்டுவந்துள்ளோம், எங்களோடு இல்லாதவர்கள் அனைவரும் இந்த நாட்டுக்குத் துரோகம் செய்தவர்கள்.”
 தில்லிகேட் தர்யாகஞ்ச் பகுதியில் இதே பிஞ்ராதோட், போலீஸாரோடு மோதியது, ஆனால் யாருமே கைதாகவில்லை. அவர்கள் ஓடிவிட்டார்கள். உள்ளூர் மக்கள் தான் கைதாகி, வழக்கைச் சந்தித்துக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.
 அவர்களுடைய சாகசங்களுக்காக நாங்கள் மோசமாகப் பாதிக்கப்படுகிறோம்.
 எங்கள் பகுதியில், அமைதி திரும்ப கடுமையான உழைத்துக்கொண்டிருக்கிறோம். எந்தவிதமான வன்முறையையும் அனுமதிக்க முடியாது.
 இதே வேலையை பிஞ்ரா தோட் அமைப்பினர் முன்பே டிரான்ஸ் யமுனா போராட்ட தலத்திலும் பலமுறை செய்ய முயன்றனர். நாங்கள் அவர்களை அப்போது தடுத்தோம். எங்கள் போராட்டம் அமைதி வழியிலேயே நடைபெறும் நாங்கள் தெளிவாக அவர்களுக்குச் சொன்னோம்.
 எங்களுக்காகப் பிரார்த்தியுங்கள். வெளியார்கள் வந்து எங்கள் பகுதிகளில் இதுபோன்ற வீரதீர சாகசங்கள் செய்வதைத் தடுக்க எங்களுக்கு உதவுங்கள்.
 கோரிக்கையை வைப்பவர்கள்:
 சீலம்பூர், ஜாஃப்ராபாத், டிரான்ஸ் யமுனாவின் பொறுப்பான குடிமக்கள்

இதனை ஏற்றுக்கொள்வது போல் இன்னொரு டிவீட் போட்டவர், காங்கிரஸ் கட்சியின் பத்திரிகையான நேஷனல் ஹெரால்டின் செய்தி ஆசிரியர் அஷ்லின் மேத்யூ. அவர், “பிஞ்ரா தோட் பெண்கள், சாலை மறியல் செய்ய ஜாஃப்ராபாத் பெண்களைத் தள்ளிக்கொண்டு போவதாக ஞாயிறுமுதல் அறிந்துவருகிறேன். இது கூட்டுமுடிவு என்று ஜாஃப்ராபாத் பெண்கள் தெரிவித்தனர். டிசம்பர் மாதம் தர்யாகஞ்சில் வன்முறை ஏற்பட்டபோது, பிஞ்ரா தோட் குழு அங்கே இருந்தது,” என்று ஒப்புதல் வாக்குமூலம் கொடுத்துள்ளார்.

4. இந்தக் கலவரத்துக்குப் பின்னே இருந்த இன்னொரு நபர், ஷர்ஜில் இமாம். தில்லி ஷாகீன்பாக் போராட்டத்தைத் தூண்டிவிட்டவரே இவர் தான். இவர் ஆரம்பித்த தீயில் குளிர் காய்ந்தவர்கள் தான் ஆம் ஆத்மியும் காங்கிரஸ் கட்சியும். மதம் சார்ந்த போராட்டமாக வெடித்த ஷாகீன்பாக்கை, செக்கியூலராக மாற்றிய புண்ணியவான்கள் தான் ஆம் ஆத்மியும் காங்கிரஸும்.



 (ஷர்ஜில் இமாம்)

ஷர்ஜில் இமாம், ஜே.என்.யு. மாணவர். இவரது பேச்சுகள் அனைத்தும் பிரிவினை வாத விஷம் தோய்ந்தவை. ஷாகீன்பாக் போராட்டத்தில், இவர் தெரிவித்த இரண்டு கருத்துகள் கவனிக்கத்தக்கவை.

இந்திய முஸ்லிம்கள் திரண்டு எழுந்து, அஸாமையும் வடகிழக்குப் பகுதியையே துண்டித்துவிட வேண்டும். அப்போதுதான் இந்தியாவுக்கு புத்திபுகட்ட முடியும் என்று பேசினார். இன்னொன்று, சாலையை மறிப்பது ஒன்று தேசத் துரோகம் அல்ல என்பது.

ஷர்ஜில் இமாம் ஒரு முகம் தான். இவருக்குப் பின்னே இருக்கும் இயக்கங்கள் தான் நம்மை அச்சமடைய வைப்பவை. இரண்டு அமைப்புகள் இவருக்குப் பின்னே உள்ளன என்கிறது உளவுத் துறை.

ஒன்று, பாப்புலர் ஃப்ரண்ட் ஆப் இந்தியா. கர்நாடக ஃபோரம் ஃபார் டிக்னிட்டி, கேரளத்தின் நேஷனல் டெவலப்மெண்ட் பிரண்ட், தமிழகத்தின் மனித நீதி பாசறை, செளத் இந்தியா கெளன்சில் ஆகியவற்றின் கூட்டு அமைப்புதான் பாப்புலர் ஃப்ரண்ட் ஆப் இந்தியா. இந்த அமைப்புதான் நாடெங்கும் நடைபெறும் பல்வேறு சி...வுக்கு எதிரான போராட்டங்களுக்கு நிதியுதவி அளித்துவருவதாகத் தெரிகிறது. இதுவரை இந்த அமைப்பினர் ரூ.120 கோடி ரூபாய் வரை செலவிட்டிருப்பதாக, மத்திய அமலாக்கத் துறை கண்டுபிடித்துள்ளது. இந்தப் பணம், சி...வுக்கு எதிரான போராட்டம் தொடங்குவதற்கு முந்தைய நாள் தான் வங்கிகளில் இருந்து எடுக்கப்பட்டதாகத் தகவல்.

தமிழ்நாடு உள்பட பல்வேறு இடங்களில் வன்முறையில் ஈடுபட்டு வரும் அமைப்பு, பி.எஃப்.. தேசிய புலானாய்வு முகமை தொடர்ந்து பல மாநிலங்களில் மேற்கொண்டுவரும் ரெய்டு மற்றும் கைதுகளில், பி.எஃப்.. உறுப்பினர்களே சிக்கிவருகின்றனர்.

இரண்டாவது அமைப்பு, இஸ்லாமிக் யூத் பெடரேஷன் (.ஒய்.எப்.). இது இன்னும் மோசமான அமைப்பு. இவர்களுடைய நோக்கமே அல்லாவின் ஆட்சியை இந்தியாவில் நிலைநிறுத்துவதுதான். அதற்காகப் பல விதங்களில் பிரசாரங்களில் ஈடுபட்டு வருகிறது.

இவர்களின் முகமாகச் செயல்பட்டு வரும் ஷர்ஜில் இமாம் பேச்சுகள், அனைத்து இடங்களிலும் கலவரத்தைத் தூண்டிவிடுகிறது.

5. வடகிழக்கு தில்லி கலவரத்தின் இன்னொரு முக்கிய புள்ளி, காவல் துறை. சி...வுக்கு எதிரான போராட்டம் தொடங்கப்பட்டதில் இருந்து, மன ரீதியாகக் காயப்பட்டது போலீஸ்தான். எதைச் செய்தாலும் தப்பு, செய்யவில்லை என்றாலும் தப்பு என்று நீதிமன்றங்களும், ஊடகங்களும் அவர்களைக் காயடித்து வந்தார்கள்.

ஜாஃப்ராபாத் கலவரத்தை முதலில் இவர்கள் பெரிதாக நினைக்கவில்லை. என்ன நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும், தடியடி நடத்தலாமா, கைது செய்யலாமா என்றெல்லாம் குழப்பம் நிலவியதாக போலீஸ் துறையினரே தெரிவிக்கின்றனர்.

சரியான உத்தரவுகளை மேலதிகாரிகள் அளிக்கவில்லை என்பதோடு, அவர்களுடையமொரேல்என்று சொல்லப்படும் மன உறுதியும் குலைந்துபோய்விட்டது. தொடர்ச்சியாக அவர்கள் மீது வைக்கப்பட்ட விமர்சனங்களே இதற்குக் காரணம். துணிந்து நடவடிக்கை எடுக்கத் தயக்கம் காட்டியது தான், நிலைமை கட்டுக்கடங்காமல் போனதற்குக் காரணம்.

6. இந்தக் கலவரங்களின் நோக்கம் என்ன? ஒன்றே ஒன்றுதான். அமெரிக்க அதிபர் இந்தியா வரும்போதும் அவர் இங்கே இருக்கும்போதும், கலவரத்தைத் தூண்டி விட்டுவிட்டால், இரண்டு பலன்கள் கிடைக்கும். ஒன்று அதிபர் ஏதேனும் ஒரு கருத்து முத்தை உதிர்ப்பார். இரண்டு, சர்வதேச ஊடகங்களின் கவனத்தைக் கவரலாம்.

பின்னர் இவை இரண்டையும் பிடித்துக்கொண்டு சிலம்பம் ஆடலாம் என்று காத்திருந்தார்கள். சென்ற முறை, அமெரிக்க அதிபரான ஒபாமா வந்துவிட்டுச் சென்றபோது, இந்தியாவின் மத சுதந்திரத்தைப் பற்றி, ஒரு நெருக்கடியான கருத்தை உதிர்த்தார். அது சர்வதேச சமூகங்களிடமும், ஊடகங்களிலும் இன்னும் புழக்கத்தில் இருக்கிறது.

அதேபோன்ற ஒரு வார்த்தை முத்தைத் தான் எதிர்பார்த்தார்கள் சி... எதிர்ப்பு கலவரக்காரர்கள். அதற்குக் கொடுக்கப்பட்ட விலை தான் இந்த 42 உயிர்கள். நல்லவேளையாக அந்த ஓட்டைவாய் அதிபர் இங்கே மட்டும் கொஞ்சம் நாக்கை அடக்கிக்கொண்டுவிட்டார். உள்நாட்டு விவகாரம் என்றதோடு நிறுத்திக்கொண்டு விட்டார்.

7. ஷாகீன்பாக்கை பயன்படுத்தி, ஆம் ஆத்மி கட்சி முழு மெஜாரிட்டியோடு ஜெயித்துவிட்டது. இப்போது அரவிந்த் கேஜரிவால் நீலிக்கண்ணீர் வடிக்கிறார். போலீஸ்துறை, மத்திய அரசின் கையில் இருப்பதால், தன் கையில் கறையில்லை என்ற எண்ணம் அவருக்கு.

8. ஊடகங்கள் தான் இதில் புகுந்து விளையாடின. உண்மை நிலவரங்களைச் சொல்வதைவிட, வழக்கம்போல், ஒரு பக்கச் சாய்வைக் காண்பித்து, அனைவர் பதற்றத்துக்கும் காரணமானது, என்.டி.டி.வி. சி.என்.என்., நியூஸ் 18 போன்றவை கொஞ்சம் சமச்சீராக செய்திகள் வெளியிட்டன. வலைத்தளங்களில், ஒயர், ஸ்கிரால், குவின்ட் ஆகியவை எதிர்ப்பிரசாரத்தை முன்னெடுக்க, பிரின்ட் மட்டும் கொஞ்சம் சமநிலையோடு நடந்துகொண்டது. ஊடகங்கள், Genocide, Pogrom போன்ற சொற்களை வெகு இயல்பாகப் பயன்படுத்தியதுதான் எரிச்சல் தந்தது. இனப்படுகொலை என்றே தில்லி கலவரத்தைச் சித்திரிக்க, இவர்களுக்கு எங்கிருந்து மனம் வந்ததோ தெரியவில்லை. நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் இதழில் மட்டும் இச்சொற்களைப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்று கட்டுப்பாடு விதிக்கப்பட்டிருப்பதாகத் தகவல். 

9. இதில் முக்கியமான புள்ளி என்னவென்றால், உண்மையில் இஸ்லாமியச் சமுதாயத்துக்குள் என்ன நடக்கிறது என்றே தெரியவில்லை என்பதுதான். ஆங்கில பத்திரிகைகள் எழுதுகிறவர்கள், டி.வி.யில் பேசுகிறவர்கள் எல்லோரும் ஒரு பொதுவான விவரிப்பையே மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிக்கொண்டு வருகிறார்கள். இவர்கள் வெளியில் இருந்து ஆதரவு தெரிவிப்பவர்கள். உண்மையில் இஸ்லாமியச் சமுதாயத்துக்குள் ஒரு விவாதம் நடந்துகொண்டிருக்க வேண்டும் இல்லையா? இங்கே தமிழகத்தில் தலித் பிரச்சினைகள் ஏற்படும்போதெல்லாம் தலித் அல்லாதவர்கள் பேசுவார்கள். உடனே, அவர்களை முளையிலேயே கிள்ளியெறியும் போக்கு வெளிப்படும். தங்கள் வலியைத் தாங்கள் தான் பேச வேண்டும் என்பார்கள். அதேபோல், சி..., என்.பி.ஆர்., என்.ஆர்.சி., பற்றியெல்லாம் அவர்களுக்குள் என்ன விவாதம் நடைபெறுகிறது என்றே தெரியவில்லை. உருது ஊடகங்களில் ஏதேனும் நடைபெறுகிறதா என்பதை விவரம் அறிந்தவர்கள் தான் சொல்லவேண்டும். குறிப்பாக, இந்த தில்லி கலவரத்திலேயே இதர வெளியார்கள், தங்களைப் பகடைக்காய்களாகப் பயன்படுத்திக்கொள்கிறார்கள் என்ற எண்ணம் ஒருசில இடங்களில் வெளிப்பட்டது கண்கூடு. உதாரணமாக, இந்தக் கட்டுரையிலேயே மேலே குறிப்பிட்டஓவியாஸ் சுல்தான் கான்என்பவர் எழுதியுள்ள டிவீட் கவனிக்கத்தக்கது.

10. மத்திய உளவுத்துறையின் மிகப்பெரிய சறுக்கல் தில்லி கலவரங்கள். இப்படிப்பட்ட ஒரு சம்பவம் திட்டமிடப்படுகிறது என்பதை அவர்களால்  ஏன் முன் கூட்டியே கணிக்க முடியவில்லை என்பதற்கு பதில் இல்லை.

11. மத்திய அரசின் ஒரு முக்கிய பிரச்சினை, அவர்களால் இஸ்லாமியர் மத்தியில் உரையாடுவதற்கான ஒரு வாய்ப்பை உருவாக்க முடியவில்லை என்பதுதான். பா...வும் இஸ்லாமிய அமைப்புகளும் ஏதேனும் ஒரு புள்ளியில் சந்தித்துவிட்டால், எல்லா குழப்பங்களும் தெளிவாகிவிடும். இது ஏற்படாமல் தடுப்பதில் தான் பல்வேறு சந்தர்ப்பவாத அமைப்புகளும் அரசியல் கட்சிகளும் தொடர்ந்து வெற்றி பெற்று வருகின்றன. அதையும் விரைவில் முறியடிக்க மத்திய பா... முயற்சி செய்யவேண்டும்.

12. வடகிழக்கு தில்லி கலவரம் என்பது நீங்காத ஒரு வடுவை ஏற்படுத்திவிட்டது. வலியை ஏற்படுத்திவிட்டது. காவல்துறை, பொதுமக்கள் என்று பலருக்கும் ஏற்பட்டுள்ள இழப்புகளை ஈடுசெய்யவே முடியாது. இத்தகைய ஓர் அமைதியின்மையையும் அதிகாரக் குலைவையும்  தான் கலவரக்காரர்கள் விரும்புகிறார்கள். ஆங்கிலத்தில் இதற்குப் பொருத்தமான சொல், அனார்கி (anarchy). அராஜகம். இம்முறை அவர்களுடைய மோசமான நோக்கத்துக்கு தில்லி பலியாகிவிட்டது. இனிமேலாவது உஷாராக இருக்கவேண்டும். அது மத்திய அரசின் கையில் தான் இருக்கிறது.